skömm að

Athyglisvert er að hún talar eins og að ég sé á staðnum og hún sé í samtali við mig. Þarna segir hún mig brjóta rúður á mínu eigin heimili. Hún vísar einnig til ofbeldis sem mín fyrrverandi getur sagt henni að ekki átti sér stað eins og kemur fram hér í greininni. Hve lágt leggst Arnþrúður ?

Við feður eigum að þegja, við eigum að taka við ofbeldi af hendi kerfisins og barnsmæðra okkar. Þetta hef ég gert í mörg ár þótt ég sé með fulla skápa af gögnum sem sýna svo ekki verður um villst að ég hef aldrei beitt neinn ofbeldi. Maður þegir og maður leiðréttir ekki því maður vill vernda einkalíf barnsins síns. Hér eru vissar grundvallarreglur brotnar í samskiptum fólks þar sem að mál er varða velferð barna eru gerð að bitbeini í óskyldum málum. Það sést svo sem vel hverjir eru þarna fremstir í flokki, Arnþrúður Karlsdóttir og Markús frá Djúpalæk. Þarna er blandað saman áróðri gegn fjölmenningarsamfélaginu annars vegar og forræðismáli sem ég stóð í í ein 7 ár og endaði í fyrra. Það er ljóst að Arnþrúður Karlsdóttir er á þeirri skoðun að ég eigi ekki að vera með forræði yfir dóttur minni. Þetta eru heldur betur útskýringar hjá henni á hatursorðræðu á Útvarpi Sögu.

Vandamálið er bara að ég hef alltaf verið undir það búin að fara alla leið með gagnrýni mína á Útvarp Sögu. Það er ekkert leyndarmál að ég fer með málefni stöðvarinnar fyrir fjölmiðlanefnd í lok mánaðarins. En það er ekkert nýtt að Arnþrúður láti sig litlu varða velferð barna sem jafnvel heyra málflutninginn á Útvarpi Sögu sitjandi í strætó. Það eru í gildi lög í landinu sem eiga að vernda börn fyrir óæskilegu útvarps og sjónvarpsefni, Arnþrúður þyrfti kannski að lesa þau lög. En ég er alveg tilbúin að svara því sem að mér er beint. Ef meiningin er að hefja upp eitthvert smear campaign á þeim sem hér situr, þá þykir mér það miður, en ég mun svo sannarlega svara fyrir mig. Ég hef þagað nógu lengi undir fölskum ásökunum og rógi og héðan í frá verður ekki slegið af. Ég vil líka minna á í hvaða tengslum þessi veisla Arnþrúðar Karlsdóttur er upp hafin, en hún er einfaldlega svarleysa hennar við harðri gagnrýni frá mér á hendur stöðinni sem nota bene nýlega hefur verið umfjöllunarefni sjálfs Evrópuráðsins vegna hatursorðræðu og fordóma í garð minnihlutahópa.

Skjáskot síðan í dag. Hér er blandað saman minni persónu og tali um hryðjuverk. í næsta pósti er fjallað um mál er tengjast forræðismálum dóttur minnar.

Skjáskot síðan í dag. Hér er blandað saman minni persónu og tali um hryðjuverk. í næsta pósti er fjallað um mál er tengjast forræðismálum dóttur minnar.

Í tölvupóstum sem ég hef fengið í dag frá fyrrverandi eiginkonu minni kemur fram eftirfarandi:

“ég hef aldrei haldið því fram að þú hafir beitt mig líkamlegu ofbeldi”

Gott og vel, það má segja að ýmislegt sem frá henni hefur komið í gegn um tíðina hafi orkað tvímælis, þetta í sjálfu sér einnig. Nú svo ekki sé minnst á forsíðuviðtal í Vikunni fyrir nokkrum árum þar sem hún lýsti líkamlegu ofbeldi frá hendi barnsföður síns, hver ætli það hafi þá verið?

En batnandi mönnum er best að lifa ekki satt. Hitt er annað mál að ég mátti verjast ásökunum hennar til margra ára um ofbeldi á dóttur minni. Þessar ásakanir voru lagðar fram við ýmist sýslumenn eða barnaverndaryfirvöld. Ásakanir þessar bárust alltaf þegar að einni rannsókn var lokið eða málsferli hjá sýslumanni var ný lokið eða nýlega komin dómsátt. Þá þegar allt átti að falla í ljúfa löð og barnið átti að fá að hitta pabba sinn eftir marga mánaða tálmannir (eitt skiptið í 11 mánuði), þá var barasta sett í nýja ásökun. Barnið hefði sagt þetta eða hitt. En vandamálið var bara að barnið fékkst ekki í einasta skipti til að staðfesta þessar ásakanir. Barnið sýndi með þessu mikin karakter svo árum skipti sem verður að teljast alveg makalaust.

Því er það nú svo að fyrir héraðsdómi í forræðismáli í janúar 2016 sagði dómskvaddur matsmaður móður hafa verið óhæfa, og að af öllum þeim ásökunum sem gengið hefðu á milli aðila, þá væri það svo að við athugun væri lítið ef nokkuð hægt að fá staðfestar ásakanir móður. Aftur á móti fengust ásakanir föður jafnan staðfestar auðveldlega.

Þá segir dómari:

“Já þetta eru falskar ásakanir”

Viðbrögð konunar við þeirri spurningu minni sem ég sendi henni í dag um hvort hún myndi ekki eftir þessum orðum dómara eru eftirfarandi:

“Svar: Nei – ég man ekki eftir þessum orðum dómara.
Svar númer tvö: Ég hef aldrei ásakað þig fyrir að beita dóttur þína ofbeldi, ég hlustaði bara á það sem hún sagði mér. Það er svo fjarri sanni að ég hafi “reynt” að fá hana til að staðfesta eitt eða neitt. Ég hef viljað og vil halda henni utan við allt.

Ég hef líka alltaf sagt að ég hafi engar sannanir þess að meint atvik hafi átt sér stað. Ég var ekki á staðnum. Og ég hef aldrei haldið því fram að þú hafir beitt mig líkamlegu ofbeldi.”

Ég veit enga aðra aðra skýringu á siðgæðisþreki dóttur minnar aðra en þá að hún er mjög sterkur persónuleiki, hún er þrælklár og hún stendur með sjálfri sér, það er bara hennar persónugerð. Einnig þá erum við tvö mjög náin. Allt er þetta í málsgögnum sem ég hef afrit af, rétt eins og ég hef tölvupóstana sem mín fyrrverandi hefur sent mér þar sem hún segir mig aldrei hafa beitt hana líkamlegu ofbeldi. Hún heldur til streitu að hún hafi verið beitt andlegu ofbeldi en ég myndi segja ofangreindan texta lýsa alvarlegu andlegu ofbeldi frá hennar hendi. Það var ætíð hún sem tálmaði og hvernig telst það andlegt ofbeldi af minni hálfu ?

Það er ætlast til að við feður þegjum yfir því hvernig komið er fram við okkur og kannski fyrst og fremst börnin okkar. Allt það ofbeldi, grimmd og viðbjóður sem við feður og börn okkar erum beittir af kerfinu og af barnsmæðrum okkar er svo til ólýsanlegt. Þú ert rakkaður niður á alla hugsanlega vegu, upp á þig er logið í metravís, jafnt við opinbera aðila, stofnannir og embætti. Þá er fjölmiðlum beitt gegn þér og sorgarsögu hinnar svívirtu móður blastað yfir alþjóð. Það er hringt í atvinnurekendur og þeim ráðlagt að hafa þig ekki í vinnu. Í mínu tilviki var mér tjáð aftur og aftur í tölvupóstum að ég væri þekkt persóna og að auðvelt yrði að skaða mig ef ég væri með eitthvert múður.

Og það brjálæðislegasta í þessari sögu minni er að þegar ég ákvað á sínum tíma að ég vildi losna úr þessu hjónabandi, þá var mér tjáð af minni fyrrverandi að þá myndi ég ekki fá að sjá dóttur mína nema mjög takmarkað eða einu sinni í mánuði.

Ég reyndi strax að segja þetta væri bara ekki samkvæmt raunveruleikanum eins og hann væri í dag. Fólk ætti að geta skilið í góðu og sérstaklega hvað varðar börn. Hún hélt nú ekki.

Nú þá verð ég bara að sækja minn rétt fyrir dómstólum sagði ég. Þá svaraði hún, nú þá munt þú þurfa að svara fyrir allt ofbeldið sem þú ert búin að beita hér á heimilinu.

HVAÐ ? ertu eiginlega að tala um ?? Þú veist vel að ég hef ekki beitt þig neinu ofbeldi, er allt í lagi með þig?

Hver heldur þú að trúi því ? Það mun sko engin trúa því og réttur móðurinnar er bara svo sterkur sagði hún. Raunar varð þessi hótun hennar til þess að ég frestaði því að fara úr hjónabandinu um líklega eitt og hálft ár eða meira. Ég einfaldlega þorði ekki að skilja barnið eftir.

Gunnar Waage

Gunnar Waage

- Gunnar Waage er blaðamaður og var ritstjóri Sandkassans frá árinu 2013 - Júlí 2017

Hann er Trommari, Tónskáld og skólastjóri Trommuskólans. Hann lauk burtfararprófi frá McNally Smith College of Music, en duflar við kerfisfræði og er áhugamaður um bardagaíþróttir. Hann rýnir í þjóðfélagsmál og lætur sig flest varða.Hann er einstæður faðir, jafnréttissinni, fjölmenningarsinni og áhugamaður um velferð barna. Starfar við túlkun og þýðingar og fæst við spænskukennslu.


Hann er pistlahöfundur á Kvennablaðinu og var pistlahöfundur á DV en hætti skrifum á DV ásamt fleirum, í þeim tilgangi að sýna blaðamönnum og ritstjórn blaðsins samstöðu í kjölfar yfirtöku á félaginu í September 2014.
Gunnar Waage

Leiðrétting á ásökunum um ofbeldi – fjallabaksleið Arnþrúðar gegn fjölmenningu

| Gunnar Waage |
About The Author
- - Gunnar Waage er blaðamaður og var ritstjóri Sandkassans frá árinu 2013 - Júlí 2017 Hann er Trommari, Tónskáld og skólastjóri Trommuskólans. Hann lauk burtfararprófi frá McNally Smith College of Music, en duflar við kerfisfræði og er áhugamaður um bardagaíþróttir. Hann rýnir í þjóðfélagsmál og lætur sig flest varða.Hann er einstæður faðir, jafnréttissinni, fjölmenningarsinni og áhugamaður um velferð barna. Starfar við túlkun og þýðingar og fæst við spænskukennslu. Hann er pistlahöfundur á Kvennablaðinu og var pistlahöfundur á DV en hætti skrifum á DV ásamt fleirum, í þeim tilgangi að sýna blaðamönnum og ritstjórn blaðsins samstöðu í kjölfar yfirtöku á félaginu í September 2014.