Eina ferðinna en þurfti ég að labba yfir dagblaðshrúgu sem lá við innganginn heima.
8 fréttablöð, 8 hverfis blöð og eitthvað af auglýsingarpésum, þetta er það sem bíður manni á hverjum degi. Það fyndnasta við þetta er að ekkert af þessu fer nokkuð tíma lengra inn í hús, í staðinn mun þetta liggja þarna á gólfinu, út í horn í á minsta kosti víku áður en það verður fleygt í bláa tunnuna. Það allra fyndnasta er að enginn í húsinu hefur beðið um að fá þetta rusl inn um lúguna. Þetta for bara að birtast smátt og smátt. Við erum allir, eins og allir vita neyddir að vera með bláa tunnu til að losa okkur við papparuslið, því við erum með svo rósalega mikið af rusli. Ráðamönnum okkar eru búnir að segja við okkur að við þurfum að flokka ruslið okkar vegna þess að við erum að menga svona líka rósalega mikið. Við þurfum að borgað gjald til að losa tunnunni og fáum sekt ef við flokkum ekki nógu vel. Og allt er það gert vegna þess að við mengum of mikið. En er það? Ég persónulega er einungis með 1 bréf á mánuð sem er stílað í mínu nafnið sem fer inn um lúguna , ég hef aldrei beðið um nein blöð og hef ég oftar en einu sinni beðið dreifingaraðila um að sleppa að setja ruslið gegnum lúguna mína. Sama hversu oft er hringt og tala við þá, ruslið heldur áfram að koma. Það væri minsta kurteisi að mér finnst, að spyrja fólk hvort það kærir sig um að fá rusl inn um lúguna og það daglega. Það er svolítið fyndið að ráðamenn segja við okkur að vera samviskusamir í endurvinnslumálum en á sama tíma er verið að veita fyrirtækjum undanþágu í mengunarkvota?? Sama aðilar og segja við okkur að við eigum að muna að spara rafmagnið, munað að slökkva ljós og slökkva á sjónvarpið í stað að vera í stand by, þessi sama aðilar sem láta alla opinbera stofnanir lóga eins versailles höllin hvort sem það er vetur eða sumar, dag eða nótt. Þeir sömu og selja landið undir fyrirtækjum sem eyðileggja landið oft í stundargroðarskyni. Hvernig væri að setja lög um að bannað væri að losa ruslið sitt, sama hvort það tengist söluvarningar eða fréttir, í annara manna húsum? Þar með mundi heimilisruslið minkað töluvert. Og ef það er eitthvað alvara í að minka ruslið í heimahúsum, hvernig væri að ráðamenn okkar mundi setja lög á fyrirtæki um óþarfa umbúðir sem eru utan um vörurnar. Það mundi minka ruslið. Það eru fyrirtækin sem eru að menga ekki fólkið, eina rusl sem ég bý til er frá vörurnar sem ég kaupi og gæti ég alveg sæta mig við eina bréfa umbúð utan um morgunkornið mitt, í stað karton og plast umbúðir eins og er í dag. Fá aftur glér flöskurnar í umferð í stað eitraða plasti. Það mundi minka ruslið kanski einum of, eða hvað? Megi guð ykkar passa ykkur, góðar stundir.

c572b8f657c6db3dac447a5630f5d1ec-1

Svarti Álfur

Ég er karlmaður, mannvera frá plánetunni Jörð,
Ég þýði þjóðarslangur fyrir Bajoraskum flóttamenn.
Ég hef skrifa verðlauna óperur.
Konur falla fyrir mér vegna guðlegri básúnablástursleik mína.
Ég eldi Þrjátíu-minútna brownies á tuttugu mínútum.
Ég stend einn á meðal karla. Ég er Alfa og Pétur Pan.
Stundum þegar ég vil vera seksí, þá er ég Batman.
Ég hef smakkað ormar í huga alheimsins,
og kenndi Keisari Palpatine að ekki móðgast.
Ég hef skrifað kakófónísk tónverk á baki börnum. Pissaði í ám.
Ég hef gengið með hórur, of ruglaðar til að beygja fram.
Ég magadansa og borða hraunbítar,
en ekki alltaf á sama tíma þó.

Ég er þessi manneskja, maður, manverar.
Í stuttu máli sett, ég er ég.
Ekkert meira, ekkert minna.
Bara ég.

Latest posts by Svarti Álfur (see all)

Ókeypis rusl.

| Svarti Álfur |
About The Author
- Ég er karlmaður, mannvera frá plánetunni Jörð, Ég þýði þjóðarslangur fyrir Bajoraskum flóttamenn. Ég hef skrifa verðlauna óperur. Konur falla fyrir mér vegna guðlegri básúnablástursleik mína. Ég eldi Þrjátíu-minútna brownies á tuttugu mínútum. Ég stend einn á meðal karla. Ég er Alfa og Pétur Pan. Stundum þegar ég vil vera seksí, þá er ég Batman. Ég hef smakkað ormar í huga alheimsins, og kenndi Keisari Palpatine að ekki móðgast. Ég hef skrifað kakófónísk tónverk á baki börnum. Pissaði í ám. Ég hef gengið með hórur, of ruglaðar til að beygja fram. Ég magadansa og borða hraunbítar, en ekki alltaf á sama tíma þó. Ég er þessi manneskja, maður, manverar. Í stuttu máli sett, ég er ég. Ekkert meira, ekkert minna. Bara ég.